Kiedy potrzebne jest obrzeże przy nawierzchni z kostki lub płyt?
Obrzeże wyznacza i stabilizuje boczną krawędź nawierzchni. W zależności od konstrukcji podobną funkcję pełni opornik lub krawężnik. Jest potrzebne przede wszystkim przy ścieżkach i powierzchniach układanych na podbudowie niezwiązanej, takich jak kostka brukowa lub płyty.
Działa jak boczne ograniczenie nawierzchni. Przejmuje siły poziome powstające podczas ruchu pieszego i kołowego oraz przy zmianach temperatury. Utrzymuje zewnętrzne kostki i płyty we właściwym położeniu, dzięki czemu nawierzchnia nie przesuwa się na boki, spoiny pozostają zamknięte, a elementy brzegowe nie przechylają się ani nie rozsuwają. Przy kostce brukowej oraz płytach łączonych łącznikami na podbudowie niezwiązanej takie zabezpieczenie boczne jest wymagane.
Obrzeże nie jest bezwzględnie konieczne, jeśli nawierzchnia jest już trwale ograniczona przez inne elementy nośne, na przykład przylegającą płytę betonową, mur lub stałą krawędź budynku. Nadal może jednak służyć do czytelnego oddzielenia ścieżki od trawnika, rabaty albo powierzchni piaskowej. Stosuje się je między innymi do obramowania rabat oraz do wyznaczania boiska do siatkówki plażowej.
Obrzeża ustawia się pionowo w ławie betonowej z oporem bocznym. Co najmniej około 65% ich wysokości powinno znajdować się poniżej docelowego poziomu terenu, co ogranicza ryzyko przechylenia i przesunięcia. Nośne, dobrze odwodnione oraz mrozoodporne podłoże dodatkowo zapewnia trwałe wykończenie krawędzi. Elastyczność obrzeży pozwala prowadzić je zarówno po liniach prostych, jak i po łukach.