Mozaika – Płytki tarasowe PP "Łupek"
- /
-
Gotowe do wysyłki
w ciągu ok. 7-14 dni – produkcja już trwa - 164,16 zł / 10,73 Sztuka / m²
- (0,39 kg / Sztuka)
EAN: 4251469363472 | Artykuł nr: 6347
Płytki tarasowe na klik w układzie mozaiki to trwała podłoga na taras i balkon, a także na dach płaski, ścieżkę ogrodową oraz strefę przy basenie. System modułowy umożliwia ułożenie klasycznego wzoru mozaiki w różnych zestawieniach kolorystycznych. Płytki wykonane są z polipropylenu pierwotnego i przeznaczone do stosowania na zewnątrz. Zintegrowany system klik tworzy stabilną i jednolitą powierzchnię bez konieczności trwałego mocowania.
Komfort
Powierzchnia sprawdza się w miejscach użytkowanych przez dzieci i zwierzęta domowe. Woda opadowa odprowadzana jest przez otwartą konstrukcję, co umożliwia szybkie wysychanie podłogi. Wentylowana część spodnia ogranicza nagrzewanie się powierzchni w okresie letnim.
Konstrukcja
Płytki produkowane są z czystego polipropylenu pierwotnego o określonych właściwościach mechanicznych. Nie stosuje się mieszanek z recyklingu o nieznanym pochodzeniu. Materiał jest odporny na promieniowanie UV i stabilny w zakresie temperatur od −25 °C do +60 °C. Spód wyposażony jest w gęsto rozmieszczone podpory z szerokimi powierzchniami styku, które równomiernie rozkładają obciążenia na podłożu i umożliwiają swobodny odpływ wody.
Montaż
Płytki układa się bez kleju na nośnym i równym podłożu. Elementy łączą się poprzez system klik, tworząc jednolitą powierzchnię. W razie potrzeby płytki można zdemontować, wymienić lub przenieść w inne miejsce. Przy krawędziach lub wycięciach przy balustradach, słupkach czy przejściach instalacyjnych płytki można przyciąć za pomocą wyrzynarki lub piły tarczowej. Dzięki równomiernemu rozkładowi obciążeń możliwy jest montaż bezpośrednio na membranach hydroizolacyjnych balkonów i dachów, takich jak papa bitumiczna lub folie dachowe.
Zastosowanie
Płytki na klik przeznaczone są do użytku prywatnego i komercyjnego, m.in. na tarasach, balkonach, dachach płaskich, przy basenach, w strefach sauny oraz na ścieżkach ogrodowych. Solidna konstrukcja i trwały materiał odróżniają je od lżejszych płytek z tworzywa o prostszej budowie.
Rabat
Najważniejsze cechy produktu
Charakterystyka
Szczegóły produktu – materiał i struktura
Wartości odniesienia
Na balkon należy wybrać nawierzchnię odporną na warunki atmosferyczne i działanie mrozu oraz przepuszczalną dla wody. Płyty balkonowe z granulatu gumowego spełniają te wymagania: są odporne na warunki atmosferyczne i mróz oraz przepuszczalne dla wody. Mają antypoślizgową, elastyczną powierzchnię, przyjemną dla bosych stóp.
Jako nawierzchnia balkonowa sprawdzają się również drewno, sztuczna trawa, ceramika i kamień naturalny. Drewno wymaga regularnej konserwacji, a sztuczna trawa bardzo intensywnego czyszczenia. Ceramika i kamień naturalny są materiałami trwałymi, jednak ich układanie jest pracochłonne. Jeżeli woda przedostanie się do wadliwie wykonanego układu warstw, mróz może uszkodzić sztywne płyty, fugi oraz połączenia klejowe.
Płyty balkonowe z granulatu gumowego nie ulegają uszkodzeniu pod wpływem mrozu. Woda opadowa i roztopowa przesiąka przez płyty o otwartych porach na całej ich powierzchni, a następnie odpływa kanałami drenażowymi na spodzie płyt, zgodnie ze spadkiem. Dzięki elastyczności i przepuszczalności wody płyty gumowe nie wykazują uszkodzeń mrozowych, takich jak odpryskiwanie, pękanie czy łamanie.
Płyty gumowe układa się luźno na istniejącym podłożu. Zależnie od systemu łączy się je połączeniami puzzlowymi lub łącznikami montażowymi. Podłoże musi być nośne, wystarczająco równe, z nienaruszoną izolacją oraz ze spadkiem prowadzącym do odpływu.
Płyty o grubości od 1,8 cm działają amortyzująco i ograniczają przenoszenie dźwięków kroków. Są łatwe w utrzymaniu, dostępne w wielu kolorach, a w razie potrzeby można je ponownie zdjąć lub wymienić pojedyncze elementy.
Płytki na balkonie warto układać wyłącznie wtedy, gdy cały układ warstw jest przeznaczony do stosowania na zewnątrz, mrozoodporny i zapewnia niezawodne odprowadzanie wody.
Okładzina z płytek nie stanowi izolacji przeciwwodnej. Woda może przedostawać się do układu warstw przez fugi, połączenia oraz uszkodzone miejsca. Jeżeli nie może z niego odpłynąć, podczas mrozu zamarza i zwiększa swoją objętość. W układzie niewykonanym w sposób mrozoodporny powtarzające się zamarzanie i odmarzanie prowadzi do pękania i wykruszania fug, pękania płytek, odprysków oraz odspajania warstwy klejowej.
Niezbędne są mrozoodporne płytki, odpowiednie materiały do układania, nieuszkodzona izolacja przeciwwodna i wystarczający spadek.
Alternatywą dla płytek są płyty balkonowe z granulatu gumowego wiązanego PU. Są one łatwiejsze w układaniu niż płytki, a woda opadowa przesiąka przez ich powierzchnię o otwartych porach. Nawierzchnia z granulatu gumowego jest elastyczna i przepuszczalna dla wody, dlatego nie powstają w niej uszkodzenia mrozowe wskutek pękania, łamania ani odpryskiwania.
Płyty układa się luźno, a zależnie od systemu łączy za pomocą połączeń puzzlowych lub łączników. Izolacja przeciwwodna balkonu i wymagany spadek pozostają elementami jego układu warstw.
Remont balkonu jest konieczny, jeśli uszkodzona jest hydroizolacja lub konstrukcja nośna albo jeśli uszkodzenia zagrażają bezpieczeństwu użytkowania. Same ślady zużycia, które pogarszają jedynie wygląd balkonu, nie oznaczają konieczności natychmiastowego remontu – o jego pilności decyduje stan techniczny, a nie estetyka.
Sygnały ostrzegawcze zależą od rodzaju konstrukcji. W balkonach betonowych są to pęknięcia przelotowe, odpryski betonu oraz odsłonięte lub korodujące zbrojenie. W konstrukcjach drewnianych niepokój powinny budzić elementy, które uginają się pod naciskiem, są zbutwiałe lub przebarwione, a także zagrzybienie i poluzowane połączenia. W balkonach metalowych o potrzebie remontu świadczą silna korozja, odkształcenia oraz uszkodzenia spoin, połączeń śrubowych i miejsc, w których balkon łączy się z budynkiem.
Niezależnie od rodzaju konstrukcji na konieczność remontu wskazują wilgoć, szczeliny w spoinach, nieszczelna hydroizolacja, stojąca woda, luźne elementy posadzki i niestabilna balustrada. Uszkodzenia konstrukcji nośnej, połączeń z budynkiem lub balustrady mogą osłabić stabilność balkonu i zwiększyć ryzyko upadku, dlatego wymagają oceny fachowca. W przypadku balkonów zabytkowych potrzebne są również doświadczenie w pracy z danym rodzajem konstrukcji i znajomość wymogów ochrony zabytków.
Przed odnowieniem nawierzchni balkonu należy sprawdzić konstrukcję nośną, podłoże, spadek i odwodnienie. Dopiero potem należy wykonać niezbędne naprawy i odtworzyć hydroizolację z użyciem elastycznego systemu uszczelniającego, takiego jak ALLESDICHT.
Na odtworzonej hydroizolacji jako widoczną warstwę użytkową można ułożyć płyty balkonowe WARCO. Są odporne na warunki atmosferyczne i antypoślizgowe, a wykonuje się je z granulatu gumowego związanego spoiwem poliuretanowym. Na odpowiednim, nośnym i odwodnionym podłożu układa się je luzem, bez przyklejania całych płyt do podłoża, dzięki czemu pracę tę można wykonać samodzielnie.
Koszt tarasu wynosi od około 130 do 2 150 zł za m², zależnie od materiału, podłoża i sposobu wykonania.
Tak duża rozpiętość cen wynika z tego, że należy uwzględnić nie tylko nawierzchnię tarasu, lecz także cały jego układ warstw.
Nawierzchnie ze żwiru lub grysu znajdują się w dolnej części tego przedziału cenowego.
W przypadku płyt betonowych, ceramiki zewnętrznej, drewna, WPC i kamienia naturalnego do ceny materiału dochodzą koszty wykopu i utylizacji, warstwy nośnej oraz warstwy mrozoochronnej, a także podsypki lub podkonstrukcji. Należy uwzględnić również wykonanie spadku i odwodnienia, obrzeża, dostawę oraz układanie.
Poza ceną zakupu znaczenie mają także nakłady na konserwację, trwałość i komfort użytkowania. Drewno wymaga regularnej konserwacji, a WPC jest mniej wymagające pod tym względem niż drewno, lecz przy silnym nasłonecznieniu wyraźnie się nagrzewa i rozszerza. Płyty betonowe, kamień naturalny i mrozoodporna ceramika zewnętrzna są trwałe. Błędy w wykonaniu układu warstw, odwodnienia lub podczas układania mogą prowadzić do uszkodzeń mrozowych, wilgociowych i systemowych.
Płyty tarasowe WARCO z granulatu gumowego związanego poliuretanem układa się bez kleju na równym, nośnym i odwodnionym podłożu. Można je układać samodzielnie, a nakład pracy związany z montażem pozostaje niewielki. W tym rozwiązaniu znaczną część kosztu całkowitego stanowią płyty.
Przy cenie płyt od 170 do 515 zł za m² koszt materiału na taras o powierzchni 20 m² wynosi od około 3 450 do 10 500 zł. W zależności od sytuacji mogą dojść koszty przygotowania podłoża, dostawy, cięcia i obrzeży.
Podłoże pod płyty tarasowe powinno być równe, nośne i umożliwiać odprowadzanie wody. W przypadku tarasów wykonywanych na poziomie gruntu konstrukcję należy przygotować z uwzględnieniem oddziaływania mrozu, a sposób wykonania dobrać do rodzaju płyt oraz istniejącej powierzchni.
Przy tarasie na poziomie gruntu konstrukcja obejmuje nośne planum robót ziemnych oraz dostatecznie zagęszczoną warstwę mrozoochronną i podbudowę. Sztywne płyty z betonu lub kamienia naturalnego układa się zwykle na równomiernie wyrównanej podsypce z grysu. Ceramiczne płyty tarasowe, zależnie od systemu, mogą być układane na podsypce z grysu, na regulowanych wspornikach tarasowych albo w systemie związanym. Deski drewniane i WPC wymagają odpowiedniej konstrukcji nośnej.
Płyta tarasowa z granulatu gumowego związanego spoiwem poliuretanowym wymaga ciągłego podparcia i nie może być oparta punktowo na regulowanych wspornikach tarasowych. Na nieuszkodzonej nawierzchni betonowej, asfaltowej, z kostki betonowej lub kamienia naturalnego płyty z granulatu gumowego związanego spoiwem poliuretanowym można układać bez kleju i zaprawy cementowej. Istniejące podłoże powinno umożliwiać odprowadzanie wody dzięki spadkowi w kierunku odpływu lub powierzchni rozsączającej.
Na gruncie nieutwardzonym najpierw wykonuje się równe i nośne planum robót ziemnych. Ułożone na całej powierzchni kratki do stabilizacji żwiru mogą utworzyć stabilne, przepuszczalne dla wody podparcie, jeśli ich komory zostaną całkowicie wypełnione odpowiednim grysem. W zależności od właściwości gruntu i oddziaływania mrozu pod kratkami może być dodatkowo potrzebna zagęszczona warstwa mrozoochronna i podbudowa. Do takiego układu z kratkami do stabilizacji żwiru nie jest potrzebna płyta betonowa.
Płyty tarasowe z granulatu gumowego wiązanego poliuretanem układa się bez kleju na bitumie, papie dachowej i foliach dachów płaskich. Płyty nie są ani klejone, ani mocowane wkrętami. Taki sposób układania pozwala zachować nienaruszoną hydroizolację balkonu, tarasu, tarasu dachowego, dachu płaskiego lub wiaty samochodowej, a pojedyncze płyty można w każdej chwili zdjąć. Uszkodzoną hydroizolację należy naprawić przed układaniem.
Przed układaniem na folii dachu płaskiego z tworzywa sztucznego należy ustalić, czy zawiera ona plastyfikatory. Informacji udziela producent folii lub zakład dekarski. Papa bitumiczna i pasy bitumiczne nie zawierają plastyfikatorów, dlatego płyty mogą leżeć na nich bezpośrednio. Plastyfikatorów nie zawierają również folie dachów płaskich z EPDM. Folie z PVC lub FPO mogą zawierać plastyfikatory, które przy bezpośrednim kontakcie mogą migrować do płyt z granulatu gumowego. W wyniku tej migracji folia może z czasem stać się krucha. W przypadku folii zawierających plastyfikatory między folią a nawierzchnią układa się cienką włókninę separacyjną z włókien poliestrowych albo szklanych. Migracja plastyfikatorów nie szkodzi płytom z granulatu gumowego.
Nawierzchnia z granulatu gumowego jest przepuszczalna dla wody, dlatego woda deszczowa przenika przez płyty do hydroizolacji. Następnie spływa po niej zgodnie z istniejącym spadkiem do odpływu. W większości serii kanały drenażowe na spodzie płyt odprowadzają wodę dalej. Spadek od 1 do 2% sprawdził się w praktyce. Przed układaniem należy sprawdzić, czy hydroizolacja ma nierówności lub zagłębienia, w których może gromadzić się woda. Miejsca te wyrównuje się podczas układania odpowiednio dociętymi kawałkami papy bitumicznej.
Podbudowę wodoszczelną należy wykonać z minimalnym spadkiem 1,5% w kierunku odwodnienia, jeżeli powierzchnia jest regularnie narażona na działanie wody. Dotyczy to przestrzeni zewnętrznych, takich jak tarasy, balkony i ścieżki, a także wnętrz, między innymi garaży i basenów. W tym kontekście chodzi o podbudowę wodoszczelną, czyli wodonieprzepuszczalną warstwę nośną.
Spadek umożliwia stały odpływ wody do odpowiednio zwymiarowanych odpływów lub na powierzchnię rozsączającą.
Jeżeli mimo to wielokrotnie powstają zastoiska wody lub kałuże, należy sprawdzić spadek i w razie potrzeby go skorygować. Zastoiska wody mogą prowadzić do uszkodzeń obiektu budowlanego.
Płyty tarasowe można układać przy wpuście podłogowym albo rynnie na dwa sposoby.
W pierwszym wariancie wpust pozostawia się odsłonięty i wyposaża w kratkę osłonową osadzoną równo z powierzchnią płyt. W drugim płyty tarasowe układa się na istniejącym ruszcie kratowym zdolnym do przenoszenia obciążeń. Przy takim przykryciu ruszt znajdujący się pod spodem przenosi obciążenie płyt; niedopuszczalne jest przekrywanie otworu płytami bez wystarczającego podparcia.
Woda opadowa przepływa przez przepuszczalne dla wody płyty tarasowe do wpustu. Do odpływu prowadzą ją również kanały drenażowe na profilowanym spodzie. To, czy pozostawione przekroje przepływu i wlotu są wystarczające, zależy od odwadnianej powierzchni, ilości opadów, spadku oraz wydajności wpustu.
Dodatkowe otwory wykonane w płycie tarasowej wiertłem do drewna mogą poprawić dopływ wody bezpośrednio nad rusztem kratowym. Zarówno płyta, jak i ruszt muszą pozostać wyjmowane do kontroli i czyszczenia.
Jeżeli wydajność odwodnienia pod płytami tarasowymi jest niewystarczająca, wpust podłogowy albo rynnę pozostawia się otwarte. Płyty tarasowe docina się wtedy dokładnie wokół otworu. Odsłonięta kratka osłonowa jest osadzona równo z powierzchnią płyt i umożliwia bezpośredni dopływ wody do wpustu.