Jaką izolację termiczną zapewniają nawierzchnie z granulatu gumowego?
Nawierzchnie z granulatu gumowego wiązanego poliuretanem tworzą dodatkową warstwę izolującą cieplnie, ale nie są izolacją termiczną w sensie budowlanym. Efekt wynika z połączenia ziaren, spoiwa poliuretanowego i porów wypełnionych powietrzem. Decydują o nim głównie grubość nawierzchni i jej współczynnik przewodzenia ciepła.
Współczynnik przewodzenia ciepła, oznaczany symbolem λ, określa łatwość przepływu ciepła przez daną substancję. Im niższa wartość, tym mniejszy strumień ciepła przy tej samej grubości i różnicy temperatur. Dla nawierzchni z granulatu gumowego mieści się on, zależnie od serii, w przybliżeniu między 0,07 a 0,16 W/(m·K). Dla styropianu stosowanego jako izolacja termiczna wynosi ona około 0,035 W/(m·K), czyli wyraźnie mniej. Nawierzchnia izoluje cieplnie, lecz nie zastępuje warstwy izolacyjnej.
Jeśli przegroda budowlana wymaga izolacji termicznej, na przykład dach płaski nad ogrzewanym pomieszczeniem lub strop nad pomieszczeniem nieogrzewanym, nawierzchnia nie może jej zastąpić. W odmianach zewnętrznych o strukturze otwartoporowej i wodoprzepuszczalnej działanie izolacyjne jest w stanie mokrym słabsze niż w stanie suchym.
W praktyce znaczenie tej warstwy ujawnia się na chłodnym podłożu. W nieogrzewanej piwnicy, warsztacie i na tarasie sucha nawierzchnia początkowo odbiera stopom mniej ciepła, dlatego powierzchnia wydaje się mniej chłodna. Na tarasie dachowym zacienia warstwę hydroizolacyjną dachu i spowalnia jej reakcję na dobowe zmiany temperatury. Nad ogrzewaniem podłogowym ta sama właściwość działa przeciwnie. Im grubsza jest nawierzchnia, tym wolniej jej powierzchnia reaguje na zmianę ustawień ogrzewania.