Jaka jest maksymalna wysokość swobodnego upadku dla sypkiej nawierzchni amortyzującej?
Maksymalna wysokość swobodnego upadku dla sypkiej nawierzchni amortyzującej wynosi do 200 cm przy grubości warstwy 30 cm oraz do 300 cm przy grubości 40 cm, pod warunkiem spełnienia wymagań normowych. W przypadku urządzeń placu zabaw wysokość swobodnego upadku przekraczająca 300 cm jest niedopuszczalna. Amortyzacja uderzeń przez piasek, żwir, zrębki drewniane i mulcz z kory wynika z luźnej warstwy oraz znajdujących się w niej wolnych przestrzeni. W trakcie użytkowania zależy ona od uziarnienia, kształtu ziaren, zawartości frakcji drobnych, grubości warstwy, podłoża, wilgotności i temperatury. Uziarnienie określa tabela rodzajów podłoża w PN-EN 1176-1.
W tej tabeli dla piasku przewidziano uziarnienie od 0,02 do 0,2 cm; piasek musi być płukany. Dla żwiru wymagane jest uziarnienie od 0,2 do 0,8 cm, a materiał powinien być obły i płukany. Piasek i żwir nie mogą zawierać frakcji pylastych ani ilastych. Zrębki drewniane mają uziarnienie od 0,5 do 3 cm i są wytwarzane z mechanicznie rozdrobnionego drewna; wyklucza się materiały drewnopochodne oraz domieszki kory i liści. Mulcz z kory składa się z rozdrobnionej kory drzew iglastych o uziarnieniu od 2 do 8 cm.
Wolne przestrzenie w warstwie mogą zostać wypełnione frakcjami drobnymi pochodzącymi ze ścierania, ziemi lub materiału stosowanego zimą do poprawy przyczepności. Wówczas szkielet ziarnowy może się zazębić, a amortyzacja uderzeń znacznie się zmniejsza. Grubości wykonawcze 30 cm i 40 cm obejmują po 10 cm dodatku ponad minimalne grubości odpowiednio 20 cm i 30 cm, ponieważ materiał sypki jest wynoszony podczas zabawy i przemieszczany. W miejscach upadku tworzą się zagłębienia, w których może zabraknąć wymaganej grubości warstwy. Wyraźnie widoczne oznaczenie na urządzeniu placu zabaw wskazuje wymaganą wysokość wypełnienia i pozwala kontrolować grubość warstwy w trakcie użytkowania. Konstrukcja powinna odprowadzać wodę, aby warstwa sypka nie była zawilgacana od spodu, a warstwa separacyjna zapobiega mieszaniu się materiału z gruntem. Zależnie od lokalizacji może być konieczne zabezpieczenie przed korzeniami; bez niego korzenie mogą wrastać od dołu.
W trakcie użytkowania wilgoć może zagęszczać piasek i zmniejszać jego amortyzację uderzeń. Przy długotrwałym deszczu luźny mulcz z kory może stać się śliski, a wskutek rozkładu biologicznego traci objętość. Zamarznięty materiał sypki może utracić wymaganą amortyzację uderzeń; wtedy dane urządzenie placu zabaw należy wyłączyć z użytkowania. Zimą na nawierzchnię amortyzującą nie należy stosować ani grysu, ani soli używanej do usuwania oblodzenia. Nie należy też mieszać różnych materiałów sypkich, ponieważ mieszanka może zmienić rozkład uziarnienia, unieważnić przyporządkowanie z tabeli i zmniejszyć amortyzację. Dla zachowania grubości warstwy i amortyzacji uderzeń konieczna jest regularna pielęgnacja: w miejscach upadku sprawdza się grubość i uzupełnia materiał do oznaczenia, warstwę spulchnia oraz równomiernie rozprowadza, a liście, szkło, odchody zwierzęce i rozłożony mulcz z kory usuwa. Zanieczyszczony piasek należy oczyścić albo wymienić.
Zgodność nawierzchni sypkiej z wymaganiami można wykazać na podstawie tabeli rodzajów podłoża w PN-EN 1176-1, jeżeli rodzaj materiału, uziarnienie, czystość i wbudowana grubość warstwy odpowiadają jej wymaganiom. W takim przypadku nie jest potrzebny dodatkowy raport z badań krytycznej wysokości upadku według PN-EN 1177. Dla innych materiałów sypkich lub innych grubości warstwy krytyczną wysokość upadku określa się zgodnie z PN-EN 1177. Przyporządkowanie zachowuje ważność tylko wtedy, gdy wymagania są dotrzymywane również podczas użytkowania. Kontrole prowadzi się według PN-EN 1176-7: częstotliwość rutynowej kontroli przez oględziny ustala operator, uwzględniając intensywność użytkowania, lokalizację i zagrożenia; kontrolę funkcjonalną wykonuje się w odstępach od jednego do trzech miesięcy lub zgodnie z zaleceniami producenta; coroczną kontrolę podstawową przeprowadza niezależna osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje.