Jak wyznacza się krytyczną wysokość upadku według PN-EN 1177?

Krytyczną wysokość upadku nawierzchni amortyzującej wyznacza się w serii prób upadku zgodnych z PN-EN 1177. Głowicę badawczą z czujnikiem przyspieszenia zrzuca się z kilku wysokości na punkty badawcze wybrane zgodnie z normą. Jest to najniższa wysokość, przy której HIC osiąga 1000 albo przyspieszenie gmax osiąga 200 g, a o wyniku decyduje najmniej korzystny z przebadanych punktów.

Wynik dotyczy badanego układu nawierzchni i warunków badań. Sprawozdanie z badań określa między innymi grubość nawierzchni, podłoże oraz istotne warunki badania. Dla nawierzchni już ułożonych wykonuje się badanie in situ potwierdzające amortyzację uderzenia. W wyznaczonych punktach badawczych mierzy się z określonej wysokości, czy HIC i gmax nie przekraczają wartości granicznych.