Jak wyznacza się krytyczną wysokość upadku według PN-EN 1177?

Krytyczną wysokość upadku dla nawierzchni amortyzującej na placu zabaw wyznacza się zgodnie z PN-EN 1177, wykonując serię zrzutów. Głowicę pomiarową z akcelerometrem zrzuca się z różnych wysokości w punktach badawczych, które wybiera się na nawierzchni amortyzującej zgodnie z normą. Za krytyczną wysokość upadku przyjmuje się najmniejszą wysokość, przy której wartość HIC osiąga 1000 lub maksymalne przyspieszenie gmax osiąga 200 g; za miarodajny przyjmuje się wynik uzyskany w najmniej korzystnym z badanych punktów.

Wynik odnosi się wyłącznie do zbadanego układu oraz do warunków, w jakich przeprowadzono badanie. W raporcie z badań podaje się grubość nawierzchni, jej podłoże oraz istotne warunki badania. Badanie na obiekcie pozwala potwierdzić, że ułożona nawierzchnia amortyzuje uderzenia: w wyznaczonych punktach zrzuca się głowicę z określonej wysokości i sprawdza, czy nie zostały przekroczone wartości graniczne HIC i gmax.