Jak wyznacza się krytyczną wysokość upadku według PN-EN 1177?

Krytyczną wysokość upadku dla nawierzchni amortyzującej na placu zabaw wyznacza się w serii prób upadku zgodnie z PN-EN 1177. Głowica badawcza z czujnikiem przyspieszenia spada z kilku wysokości na kilka punktów badawczych wybranych według normy, znajdujących się na amortyzującym podłożu placu zabaw. Za krytyczną wysokość upadku przyjmuje się najniższą wysokość, przy której wartość HIC osiąga 1000 albo maksymalne przyspieszenie gmax wynosi 200 g; decyduje wynik najmniej korzystnego spośród badanych punktów. Wynik dotyczy badanego układu i warunków przeprowadzenia badania.

Raport z badań dokumentuje grubość nawierzchni, jej podłoże oraz istotne warunki badania. Badanie na miejscu służy potwierdzeniu amortyzacji uderzeń w zamontowanej nawierzchni: pomiary wykonuje się w ustalonych punktach badawczych z określonej wysokości, sprawdzając, czy HIC i gmax nie przekraczają wartości granicznych. Krytyczna wysokość upadku obowiązuje już dla najniższej wysokości, przy której wartość HIC osiąga 1000 lub gmax wynosi 200 g.