Czym jest podbudowa, a czym nasyp?

Podbudowa jest w budowie tarasów i ścieżek najniższą warstwą konstrukcji nawierzchni, natomiast nasyp stanowi warstwę poniżej planum robót ziemnych. Podbudowa znajduje się między planum robót ziemnych a nawierzchnią płytową.

Podbudowa powinna być równa, nośna i zabezpieczona przed działaniem mrozu. Przejmuje obciążenia z nawierzchni oraz rozkłada je tak, aby mogło je przenieść podłoże.

W znaczeniu technicznym nasyp jest usypanym korpusem ziemnym poniżej planum robót ziemnych. Pod nasypem znajduje się grunt rodzimy. W języku potocznym nasypem nazywa się całą konstrukcję pod nawierzchnią płytową; w tekstach WARCO określenie „nasyp” jest stosowane w tym szerszym znaczeniu.

WARCO rozróżnia trzy grupy podbudów. Podbudowy niezwiązane wykonuje się z piasku, żwiru, grysu albo tłucznia. Materiał rozściela się luźno i, w miarę możliwości, zagęszcza; zagęszczenie zwiększa nośność bez wiązania materiału.

Podbudowy kratowe tworzą kratki żwirowe. Kratka stabilizująca żwir bywa również określana jako kratka żwirowa, kratka do trawników albo plastikowa kratka w formie plastra miodu. Jej komory wypełnia się grysem. Innym rozwiązaniem kratowym są metalowe kraty pomostowe, spotykane między innymi na balkonach.

Podbudowy związane tworzą trwałe podłoże przenoszące obciążenia jako całość. Należą do nich podbudowy związane hydraulicznie, takie jak beton, oraz podbudowy związane bitumicznie, takie jak asfalt. Do tej grupy zalicza się także istniejące nawierzchnie, między innymi betonową kostkę brukową, płytki, płyty z kamienia naturalnego, jastrych lub parkiet, a także hydroizolacje, takie jak papy lub membrany hydroizolacyjne.

W przepisach dotyczących budowy dróg za podbudowę uznaje się wyłącznie beton i asfalt; istniejące nawierzchnie oraz hydroizolacje nie są w nich traktowane jako podbudowa. Według WARCO wszystkie trzy grupy zalicza się do podbudów, ponieważ przenoszą obciążenia od płyt gumowych.