Jak układać płyty tarasowe, chodnikowe i kostkę brukową na gruncie rodzimym?

Płyt tarasowych, chodnikowych ani kostki brukowej nie układa się bezpośrednio na gruncie rodzimym ani na nasypie, ponieważ wymagają one podsypki.

Warstwa humusu nie jest podłożem nośnym. Grunt spoisty ulega wysadzinom pod wpływem mrozu, dlatego ułożone na nim płyty i kostka mogą nierównomiernie osiadać oraz unosić się. Dotyczy to zarówno gruntu rodzimego, jak i gruntu nasypowego.

Należy usunąć humus, wykonać planum przez wyprofilowanie podłoża i je zagęścić. Nasypy wykonuje się warstwami, zagęszczając każdą z nich. Grubość podbudowy zależy od przewidywanego użytkowania, rodzaju gruntu oraz oddziaływania mrozu w danej lokalizacji. Ścieżka ogrodowa przenosi mniejsze obciążenia niż wjazd, a na gruncie gliniastym podbudowę wykonuje się grubszą niż na gruncie piaszczystym. Dla zabezpieczenia przed skutkami mrozu decydująca jest całkowita grubość konstrukcji od powierzchni do planum.

Elastycznych płyt gumowych zasadniczo nie układa się na luźnej warstwie piasku, grysu ani żwiru. Zwykle stosuje się podbudowę z kratek z tworzywa o strukturze plastra miodu. W handlu występują one jako kratki żwirowe, kratki do stabilizacji trawy lub geokraty żwirowe. Kratki żwirowe powinny być wypełnione grysem do górnej krawędzi, a grys należy równo wyrównać.

Przy nośnym, niewrażliwym na mróz gruncie oraz małym obciążeniu kratki żwirowe układa się na starannie wykonanym planum, na podsypce z grysu o grubości 2 do 5 cm. Podsypkę należy wyrównać. Przy niekorzystnym gruncie albo dużym obciążeniu na planum wykonuje się dodatkowo podbudowę zasadniczą z kruszywa łamanego, zagęszczaną warstwami.

Kostka brukowa z łącznikami oraz gumowe płyty z łącznikami wymagają obrzeża.