Jak układać płyty amortyzujące na piasku, żwirze lub grysie?
Płyt amortyzujących nie wolno układać bezpośrednio na piasku, żwirze ani grysie. Luźne kruszywo pod elastycznymi płytami nie zapewnia wystarczającej stabilności położenia.
Problem rozwiązuje kratka stabilizująca żwir z tworzywa sztucznego o strukturze plastra miodu. Taka kratka bywa również określana jako kratka żwirowa, kratka do stabilizacji trawników lub kratka do stabilizacji podłoża. Dzieli ona powierzchnię na liczne małe komory, które stabilizują materiał wypełniający w komorach oraz chronią go przed przemieszczaniem i wypłukiwaniem. Powstaje w ten sposób trwale stabilna, równa i przepuszczalna dla wody podbudowa z kratek z tworzywa pod maty amortyzujące.
Bez komór piasek, żwir i grys pozostają ruchome pod obciążeniem. Mocno profilowany spód mat amortyzujących z czasem wciska się w luźne wypełnienie, które może przesuwać się ze środka płyty ku jej krawędziom. W podbudowie tworzą się wtedy zagłębienia, do których dopasowuje się elastyczna mata: jej środek obniża się, a krawędzie mogą się unosić. Taki rodzaj deformacji określa się jako odkształcenie miseczkowe lub wywijanie krawędzi.
Przy przygotowaniu podłoża należy wykonać równe i dostatecznie nośne planum robót ziemnych. Warstwy gruntu o zbyt małej nośności lub łatwo odkształcalne trzeba usunąć w zakresie wynikającym z lokalnych warunków gruntowych i przewidywanego obciążenia. Dotyczy to w szczególności luźnego piasku amortyzującego.
Na podłożu słabo nośnym, spoistym lub wrażliwym na mróz wykop wypełnia się warstwami odpowiednim kruszywem łamanym i starannie zagęszcza. Przy gruncie stabilnym oraz małym lub średnim obciążeniu, zależnie od warunków zabudowy, można zrezygnować z dodatkowej podbudowy z kruszywa.
Kratki z tworzywa układa się, zależnie od podłoża, bezpośrednio na przygotowanym planum robót ziemnych albo na cienkiej, równo ściągniętej warstwie grysu. Grubość tej warstwy zależy od wybranego wariantu konstrukcji i warunków miejscowych. Kolce od spodu kratek mają długość około czterech centymetrów, wchodzą w podłoże i wspomagają zakotwienie kratek. Nie ma potrzeby stosowania z góry określonej minimalnej grubości warstwy grysu wynoszącej 6 cm.
Następnie komory wypełnia się do górnej krawędzi odpowiednim grysem lub żwirem. Korzystne jest kruszywo łamane o kanciastych ziarnach, ponieważ dobrze się zazębia. Wypełnienie należy starannie zamieść w komory, w razie potrzeby uzupełnić, a następnie ściągnąć równo z górną krawędzią kratki. Dzięki temu maty amortyzujące opierają się całą powierzchnią na wypełnionej strukturze komór, a nie tylko na jej żebrach. Tak powstaje trwale stabilna i przepuszczalna dla wody podbudowa z kratek z tworzywa.
Maty amortyzujące układa się i łączy ze sobą zgodnie z odpowiednią instrukcją montażu. Konieczność zastosowania obramowania zależy od serii, systemu łączenia i sytuacji montażowej. Niektóre produkty WARCO są wyraźnie dopuszczone do układania na cienkiej warstwie grysu.