Jak starzeją się płyty tarasowe z granulatu gumowego?

Płyty tarasowe z granulatu gumowego wiązanego spoiwem poliuretanowym z czasem zmieniają kolorystykę i wygląd powierzchni; skala tych zmian zależy od rodzaju granulatu, nasłonecznienia w miejscu montażu oraz intensywności użytkowania. Właściwości elastyczne zmieniają się wolniej niż wygląd. W pierwszych tygodniach płyty tarasowe przechodzą fazę docierania. W barwnych płytach ELT pigmentowane spoiwo poliuretanowe pod wpływem słońca początkowo nieco ciemnieje. Ponieważ poszczególne płyty otrzymują różną ilość światła, powierzchnia może przejściowo wyglądać nierównomiernie. Świeżo przecięta warstwa użytkowa EPDM w pierwszych słonecznych dniach przybiera lekko cieplejszy odcień.

Pod wpływem słońca płyta tarasowa może również przejściowo stać się ciemniejsza. Wynika to ze spoiwa poliuretanowego, a nie z granulatu EPDM; zmiana jest odwracalna, a odcień później ponownie jaśnieje. Zwykle wygląd powierzchni z czasem się wyrównuje. W płytach stabilizowanych UV promieniowanie UV oddziałuje z opóźnieniem, lecz nie dotyczy to odcienia ani nie stanowi deklaracji niezmienności koloru. W dłuższej perspektywie obraz kolorystyczny zmienia się w zależności od rodzaju granulatu, z różnych przyczyn.

Naturalnie czarny granulat gumowy z recyklingu opon (ELT) w stanie nowym jest głęboko czarny, a pod wpływem UV stopniowo przechodzi w odcień antracytowy, podobnie jak w oponach samochodowych. W barwnym ELT pigmentowane spoiwo poliuretanowe otacza czarne ziarna gumowe barwną powłoką. Kolor znajduje się w tej powłoce, a nie w samym ziarnie; na powierzchniach użytkowanych powłoka może ulegać ścieraniu, odsłaniając czarny granulat gumowy. Warstwa użytkowa EPDM jest barwiona w masie, stabilna kolorystycznie i odporna na UV.

Wygląd mogą zmieniać także osady: kurz, pyłki i drobny piasek gromadzą się w strukturze powierzchni, przez co może ona sprawiać wrażenie bardziej matowej. Pozostałości można usunąć, a działanie antypoślizgowe pozostaje zachowane. Od tego należy odróżnić długotrwałe zachowanie czystego ELT przy stałym, intensywnym nasłonecznieniu: stopniowo traci on elastyczność i staje się bardziej kruchy przy powierzchni, przy czym proces ten przebiega wolniej niż widoczne zmiany koloru.