Płyta tarasowa z granulatu gumowego jest antypoślizgowa?

Właściwości antypoślizgowe płyty tarasowej z granulatu gumowego potwierdzono w badaniu według normy PN-EN 16165. Badanie przeprowadza się w obuwiu testowym na pochylni zwilżonej olejem. Metodę opisuje załącznik B do tej normy; wcześniej była opisana w DIN 51130. Średni kąt nachylenia pochylni ustalony w badaniu wynosi od około 12 do 17 stopni, zależnie od serii wyrobów. Wszystkie serie należą do grupy R10. Zgodnie z normą klasyfikacja ta potwierdza właściwości antypoślizgowe, ale nie oznacza, że poślizg jest niemożliwy: wynik odnosi się wyłącznie do warunków badania.

Za te właściwości odpowiada przede wszystkim tarcie histerezowe. Podeszwa buta odkształca się, dopasowując się do poszczególnych ziaren granulatu gumowego. To odkształcenie odpowiada za większość tarcia. Podczas deszczu na nawierzchni zewnętrznej znaczenie ma również jej wodoprzepuszczalność: woda opadowa przenika przez płyty, dlatego w zwykłych warunkach nie tworzy się na nich ciągła warstwa wody. Badanie z użyciem oleju nie uwzględnia tego efektu.

Dla stref, w których chodzi się boso, nie ma natomiast wyników badania według załącznika A do normy PN-EN 16165 (klasy A, B lub C). Nie można więc potwierdzić badaniem właściwości antypoślizgowych w takich strefach. Właściwości te mogą ograniczać, a nawet znosić mokre liście, nalot glonów, lód, szron, ubity śnieg, olej, tłuszcz i pozostałości środków czyszczących. Dlatego nawierzchnię należy utrzymywać w czystości, zamiatać i szybko usuwać z niej olej. W trakcie użytkowania właściwości antypoślizgowe mogą się zmieniać, ponieważ wskutek ścierania powierzchnia ziaren może się z czasem wygładzać.