Która nawierzchnia tarasowa nagrzewa się najmniej?
Stopień nagrzewania się nawierzchni tarasowej zależy przede wszystkim od właściwości fizycznych materiału. Kluczową rolę odgrywa specyficzna pojemność cieplna, która określa, ile energii potrzeba, aby podnieść temperaturę 1 kg materiału o 1 K. Na przykład drewno (około 1,7 kJ/(kg·K)) i guma (około 1,6 kJ/(kg·K)) wymagają więcej energii niż beton (około 0,88 kJ/(kg·K)) czy marmur (około 0,8 kJ/(kg·K)). Oznacza to, że przy tej samej dawce energii nawierzchnia tarasowa z betonu lub marmuru nagrzeje się dwa razy bardziej niż ta z drewna lub gumy.
Kolejnym ważnym czynnikiem jest przewodność cieplna (λ), która określa, jak szybko ciepło przenika przez materiał. Guma przewodzi ciepło stosunkowo wolno, z wartością około 0,16 W/(m·K), podczas gdy marmur osiąga około 2,8 W/(m·K). Dodatkowo materiały mineralne, takie jak płytki, kamień naturalny czy WPC, nagrzewają się szybciej i zatrzymują ciepło na dłużej.
Nawierzchnia tarasowa wykonana z granulatu gumowego wiązanego PU nagrzewa się jedynie powierzchniowo i umiarkowanie. Oczywiście, przy całodniowym nasłonecznieniu wszystkie podłogi się nagrzeją, ale ta pozostaje znacznie chłodniejsza niż betonowa lub marmurowa, a po zachodzie słońca oddaje bardzo niewiele ciepła resztkowego. Komfort cieplny zależy również od indywidualnych odczuć.