Podkład pod basen UZ "Szary łupkowy"
- /
-
Gotowe do wysyłki
z magazynu w ciągu 1-3 dni - 235,20 zł / 4 Sztuka / m²
- (7,70 kg / Sztuka)
EAN: 4251469366343 | Artykuł nr: 6634
Podkład pod basen w formie poręcznych płyt z granulatu gumowego związanego PU tworzy stabilną i równą nawierzchnię pod basenem ogrodowym. Elementy łączą się bez użycia narzędzi, a ich struktura o otwartych porach wspiera odprowadzanie wody spod basenu. Kanały drenażowe na spodniej stronie płyt zapewniają niezawodne odwadnianie nawet przy intensywnych opadach.
Stabilne połączenie płyt
Zintegrowany system złączenia typu puzzle umożliwia szybkie i precyzyjne zestawienie płyt w jednolitą powierzchnię. Poszczególne elementy łączą się pewnie bez konieczności klejenia lub mocowania do podłoża. Nie jest również wymagane wykonywanie obrzeży. Dzięki temu podkład pozostaje spójny także przy dynamicznym użytkowaniu basenu i może być w każdej chwili rozebrany.
Proste przygotowanie podłoża
Podkład pod basen można układać na każdej trwale nośnej podbudowie. Trawnik, darń lub ubity grunt nie stanowią odpowiedniego podłoża. Odpowiednie są nawierzchnie utwardzone, takie jak beton, asfalt lub kostka brukowa, a także dobrze przygotowana podsypka z kruszywa. Szczególnie praktyczne jest zastosowanie kratki stabilizującej z tworzywa, która poprawia równomierne rozłożenie obciążeń.
Ochrona basenu i komfort użytkowania
Elastyczna nawierzchnia chroni folię basenową przed uszkodzeniami spowodowanymi drobnymi kamieniami lub nierównościami podłoża. Jednocześnie wyrównuje powierzchnię pod basenem, tworząc płaską i jednolitą podstawę. Przy wchodzeniu do wody, zabawie czy skakaniu do basenu ewentualny kontakt z podłożem jest wyraźnie amortyzowany.
Skuteczne odprowadzanie wody
Struktura płyt jest przepuszczalna dla wody, a kanały drenażowe odprowadzają wilgoć spod basenu. Woda nie gromadzi się pod nawierzchnią, lecz może swobodnie wsiąkać w grunt lub odpływać zgodnie ze spadkiem terenu. Ogranicza to ryzyko powstawania zastoin i utrzymuje podłoże w suchym stanie.
Łatwa pielęgnacja i użytkowanie całoroczne
Podkład nie wymaga skomplikowanej konserwacji. Zabrudzenia można usunąć poprzez zamiatanie lub spłukanie wodą. Płyty można układać zarówno pod basenem, jak i wokół niego. Po zakończeniu sezonu kąpielowego nie trzeba ich demontować – mogą pozostać na miejscu przez zimę, zachowując swoje właściwości w zmiennych warunkach pogodowych.
Rabat
Najważniejsze cechy produktu
Charakterystyka
Szczegóły produktu – materiał i struktura
Wartości odniesienia
Płyty gumowe WARCO składają się z granulatu gumowego spajanego PU. Około 90 % stanowi granulat gumowy, a około 10 % — poliuretan pełniący funkcję spoiwa. Ziarna granulatu mają nieregularny kształt i osiągają wielkość do 5 mm. Powstają przez rozdrabnianie i mielenie większych części kauczuku.
Stosowane są dwa rodzaje granulatu gumowego. Czarny granulat gumowy z recyklingu opon (ELT) pochodzi z przetwarzania zużytych opon i składa się głównie z kauczuku SBR oraz NR. Barwny granulat EPDM jest produkowany jako nowy materiał i barwiony w całej masie.
Spoiwo stanowi bezrozpuszczalnikowy, jednoskładnikowy poliuretan. Utwardza się pod wpływem wilgoci, a w gotowej nawierzchni pozostaje całkowicie przereagowany.
W płytach wykonanych z granulatu gumowego ELT kolor nadaje pigmentowane spoiwo, które otacza każde ziarno. Płyty dwuwarstwowe mają na wierzchu warstwę użytkową z EPDM, stabilną kolorystycznie i odporną na promieniowanie UV.
Płyty gumowe i maty gumowe WARCO nie są szkodliwe dla zdrowia, jeśli są użytkowane zgodnie z przeznaczeniem. Wykonuje się je z granulatu gumowego związanego spoiwem poliuretanowym (PU); spoiwo poliuretanowe nie zawiera rozpuszczalników i podczas produkcji całkowicie się utwardza.
Granulat gumowy pochodzi głównie z recyklingu zużytych opon. W przypadku granulatu gumowego z recyklingu opon (ELT) zawartość WWA, czyli wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych, może różnić się zależnie od pochodzenia i partii. Czarny granulat gumowy ELT zawiera Carbon Black, czyli drobną sadzę techniczną, która nadaje gumie czarną barwę. Podczas użytkowania mat gumowych ich powierzchnia może ulegać ścieraniu. W wersjach dwuwarstwowych warstwę użytkową tworzy nowo wyprodukowany EPDM, barwiony w masie i wolny od substancji szkodliwych; w EPDM nie występują wahania zawartości WWA możliwe w granulacie gumowym ELT.
Wersje z warstwą użytkową z EPDM są szczególnie odpowiednie przy dłuższym lub intensywnym kontakcie ze skórą, a także na powierzchnie podłogowe użytkowane przez niemowlęta. Informacja o budowie dwuwarstwowej znajduje się w opisie danego produktu.
Płyty gumowe z granulatu gumowego wiązanego poliuretanem, przeznaczone do zastosowań zewnętrznych, są odporne na mróz i mogą być użytkowane przez całą zimę. Otwarta struktura porów wchłania wodę opadową i odprowadza ją w dół, a woda pozostająca w porach ma podczas zamarzania przestrzeń na rozszerzenie. Granulat gumowy i spoiwo poliuretanowe zachowują elastyczność także przy ujemnych temperaturach.
Podbudowa również musi być odporna na mróz. Na podbudowach związanych woda odpływa pod płytami i między nimi, zgodnie ze spadkiem, do odwodnienia, natomiast na grysie lub tłuczniu przesącza się pionowo przez konstrukcję. Gdy woda gromadzi się pod płytami, podłoże wrażliwe na mróz może się unieść, a po odmarznięciu ponownie osiąść. Same płyty pozostają bez zmian, lecz powierzchnia może stać się bardziej nierówna.
Do zimowego usuwania śniegu wystarcza zgarniacz do śniegu o gładkiej krawędzi, który nie zahacza o krawędzie płyt. Sól stosowana do odladzania, używana w typowej ilości, nie uszkadza granulatu gumowego.
Wodoprzepuszczalność płyt gumowych może wynosić od niemal zera do ponad 1 100 litrów na metr kwadratowy na godzinę. Przepuszczalność wody zależy od frakcji zastosowanego granulatu gumowego oraz od nacisku podczas prasowania. Płyty gumowe są wykonane z granulatu gumowego wiązanego PU i mają strukturę o otwartych porach. Woda nie przenika przez samą gumę, lecz przez wolne przestrzenie między związanymi ziarnami; im ciaśniej sprasowany jest układ ziaren, tym mniej wody przepuszcza płyta.
Przy niewielkim nacisku prasowania ziarna o nieregularnych kształtach układają się luźno, pozostawiając połączone pory i drobne kanały, przez które woda przepływa pionowo w dół. Akredytowany instytut, również po czterech tygodniach oddziaływania warunków atmosferycznych, zmierzył zgodnie z PN-EN 12616 ponad 1 100 litrów na metr kwadratowy na godzinę. Płyty wykonane pod wysokim naciskiem mają niemal bezlukowy układ ziaren i przepuszczają już niewiele wody.
Odpowiednia wartość jest podawana jako parametr porównawczy w opisie produktu. Świeżo ułożona nawierzchnia w pierwszych dniach może przyjmować wodę wolniej, niż wskazuje wynik pomiaru, ponieważ powierzchnie ziaren są początkowo słabo zwilżalne. Po kilku dniach użytkowania nawierzchnia osiąga pełną przepuszczalność wody, a szorowanie z niewielką ilością płynu do mycia naczyń przyspiesza ten proces.
Raport z badań można przedłożyć organom administracji budowlanej jako potwierdzenie wodoprzepuszczalności. Klasyfikacja nawierzchni zależy jednak od całego układu warstw: opad może przesiąkać przez nawierzchnię do gruntu tylko wtedy, gdy wodę przyjmuje również podbudowa pod płytami gumowymi.
Trwałość płyt z granulatu gumowego wiązanego PU przy obrzeżu basenu, w kontakcie z chlorowaną wodą, zależy od konstrukcji, rodzaju gumy, stężenia chloru i czasu oddziaływania. Płyty gumowe wykonane wyłącznie z granulatu EPDM są trwale odporne na chlor i mogą być stosowane również w krytych oraz odkrytych basenach publicznych lub intensywnie użytkowanych. W przypadku płyt z warstwą użytkową z EPDM i warstwą spodnią z granulatu gumowego z recyklingu opon (ELT) należy uwzględnić cały układ. Warstwa użytkowa EPDM toleruje krótkotrwały kontakt z wodą o niskim stężeniu chloru, występujący w strefie rozbryzgów. O zastosowaniu takich płyt w basenach publicznych lub intensywnie użytkowanych decydują stężenie chloru oraz czas jego oddziaływania.
Kolorowo powlekane płyty ELT nie powinny być układane bezpośrednio przy krawędzi niecki basenowej, ponieważ intensywne nasłonecznienie i chlorowana woda mogą zmienić ich odcień. Granulat EPDM ma główny łańcuch polimerowy bez wiązań podwójnych, dlatego utleniające związki chloru mają niewiele miejsc reakcji. Kauczuki zawarte w granulacie gumowym z recyklingu opon (ELT) mają natomiast wiązania podwójne w głównym łańcuchu polimerowym i są bardziej wrażliwe na działanie utleniających związków chloru. Przy dłuższym oddziaływaniu powierzchnia ziaren granulatu ELT może twardnieć, pokrywać się drobnymi pęknięciami lub zmieniać odcień.
Do czyszczenia wszystkich produktów można stosować domowe środki czyszczące zawierające chlor. Po czyszczeniu należy spłukać powierzchnię czystą wodą, aby pozostałości nie pozostawały w porach.
Przed układaniem płyt gumowych na zewnątrz podłoże musi być nośne oraz wykonane w sposób zapewniający odwodnienie. Płyty gumowe są przepuszczalne dla wody, dlatego woda deszczowa przenikająca przez płyty musi wsiąkać w podłoże albo być odprowadzana dzięki spadkowi.
W Europie Środkowej odpowiednia temperatura układania wynosi od 5 do 17 °C. Należy unikać bezpośredniego nasłonecznienia, ponieważ może ono powodować nierównomierne nagrzewanie się płyt. Przez cały czas układania wszystkie płyty powinny mieć równomierną temperaturę.
Deszcz podczas układania nie szkodzi płytom, jednak przemoczone płyty muszą całkowicie wyschnąć przed montażem. Należy stosować ogólne wskazówki dotyczące układania, wymagania dla danego produktu oraz wytyczne właściwego systemu układania.
Na nowych płytach gumowych mogą pozostawać pozostałości środków antyadhezyjnych z produkcji. Są one nieszkodliwe i z czasem zostają spłukane przez deszcz; w razie potrzeby można je usunąć wodą i szczotką albo myjką ciśnieniową. Typowy zapach gumy nowych płyt jest nieszkodliwy i na zewnątrz wyraźnie słabnie po krótkim czasie.
Płyty gumowe można układać na grysie lub żwirze, ale nawierzchnia pozostanie równa tylko wtedy, gdy luźną podsypkę ustabilizuje się wcześniej kratką komórkową z tworzywa sztucznego. W ofertach handlowych można ją znaleźć pod nazwami „kratka stabilizująca żwir”, „kratka trawnikowa” lub „kratka żwirowa”. Grys wypełniający komórki kratki nie może się przemieszczać.
W typowej podsypce z grysu ziarna mają zbliżoną wielkość. Nie ma w niej drobnej frakcji, która wypełniłaby przestrzenie między ziarnami. Dlatego grysu nie da się skutecznie zagęścić i pozostaje on ruchomy. Przy każdym kroku na grysie lub żwirze słychać chrzęst i czuć, jak luźny materiał przemieszcza się pod stopą. Pod sztywną płytą betonową przemieszczanie się grysu praktycznie nie ma znaczenia. Pod płytą gumową o grubości od 2 do 5 cm prowadzi natomiast do powstawania zagłębień widocznych na jej powierzchni.
Aby uzyskać równą powierzchnię, należy zachować odpowiednią kolejność prac. Najpierw usuwa się warstwę humusu i wyrównuje podłoże, uzyskując równe planum. Na przygotowanym podłożu układa się cienką podsypkę z grysu i bardzo starannie ją wyrównuje. Następnie układa się kratkę stabilizującą żwir i wypełnia jej komórki grysiem równo z górną krawędzią. Grys łamany sprawdza się tu lepiej niż żwir o zaokrąglonych ziarnach, ponieważ ostre ziarna lepiej się zazębiają. Na tej warstwie układa się płyty gumowe. Jeżeli podłoże ma niewielką nośność albo cała konstrukcja ma być odporna na mróz, pod podsypką z grysu wykonuje się dodatkowo podbudowę zasadniczą z kruszywa i ją zagęszcza.
WARCO dopuszcza układanie bezpośrednio na podsypce z grysu, bez kratki stabilizującej żwir, wyłącznie wybranych serii płyt o płaskim spodzie. W tym przypadku zawsze wymagana jest zagęszczona podbudowa zasadnicza z kruszywa.
Na tej podbudowie układa się warstwę mieszanki piasku łamanego i grysu frakcji 0/5 o grubości od 2 do 3 cm, wyrównuje ją i zagęszcza zagęszczarką płytową. W odróżnieniu od samego grysu mieszanka zawiera drobny piasek, dzięki czemu tworzy zwartą warstwę. Warstwy cieńszej niż 2 cm nie da się równo ułożyć ani zagęścić, a przy grubości powyżej 3 cm pod płytami tarasowymi pozostaje zbyt dużo luźnego grysu. Po zagęszczeniu powierzchnia powinna być na tyle równa, aby prześwit pod przyłożoną do niej trzymetrową łatą nigdzie nie przekraczał 0,5 cm.
Płyty gumowe układa się bezpośrednio na betonie, jastrychu, asfalcie lub płytkach. Układa się je luźno, bez wykonywania dodatkowej podbudowy.
Przed układaniem podłoże musi być nośne, czyste i dostatecznie równe. Usuwa się z niego luźne części, olej oraz inne zanieczyszczenia.
Większe nierówności, wgłębienia i różnice wysokości należy wyrównać, aby płyty leżały stabilnie i nie tworzyły uciążliwych krawędzi.
Punkt rozpoczęcia oraz kierunek układania dobiera się do kształtu powierzchni i planowanego układu. W wielu przypadkach warto zacząć od środka, co ułatwia równomierne ustawienie wzoru oraz wykonanie zbliżonych docięć po przeciwległych stronach. Na innych powierzchniach punktem wyjścia może być prosta krawędź.
Płyty rozkłada się zgodnie z wybraną metodą układania i stabilnie łączy. Zależnie od produktu stosuje się połączenie typu puzzle, połączenie na jaskółczy ogon albo oddzielne łączniki.
Elementy brzegowe należy wymierzyć, odpowiednio przyciąć, a następnie osadzić na miejscu.
Klejenie zazwyczaj nie jest potrzebne. Może być jednak wymagane w przypadku niewielkich docinek, na stopniach schodów oraz na bardzo małych powierzchniach.
Połączenie typu puzzle polega na zazębianiu się krawędzi sąsiednich płyt gumowych. Na każdej krawędzi płyty występują naprzemiennie wystające zęby i odpowiadające im wgłębienia, w które wchodzą zęby kolejnej płyty. Zarys krawędzi przypomina układankę typu puzzle. W zależności od serii zęby mają kształt jaskółczego ogona albo są zaokrąglone; w obu wariantach ich główka jest szersza od szyjki, a zęby obejmują całą grubość płyty.
Podczas układania kolejną płytę dociska się od góry, zazębiając ją z już ułożonymi płytami sąsiednimi. Szersza główka zęba zapobiega rozsuwaniu się płyt w płaszczyźnie nawierzchni. Rozłączenie połączenia typu puzzle jest możliwe wyłącznie przez pionowe uniesienie płyty, a zazębienie trwale utrzymuje ułożone płyty na całej ich grubości.
Jeżeli wszystkie cztery krawędzie płyt mają takie samo zazębienie, płyty gumowe można układać, łącząc je dowolnym bokiem. W przeciwnym razie kierunek układania jest określony. Zazwyczaj nie jest wymagane ani klejenie, ani obramowanie powierzchni.
Na produktach z granulatu gumowego glony i mchy zazwyczaj się nie osiedlają. Guma nie dostarcza składników mineralnych ani nie stanowi podłoża umożliwiającego ukorzenienie.
Jeżeli jednak na powierzchni zgromadzi się piasek, ziemia do kwiatów lub inne pozostałości organiczne, może na nich powstać nalot roślinny. Aby mu zapobiec, produkty z granulatu gumowego należy regularnie czyścić, tak jak inne nawierzchnie.
Płyty gumowe na zewnątrz należy regularnie oczyszczać z liści, ziemi i piasku. Luźne zabrudzenia można zamieść gumową miotłą lub spłukać wężem ogrodowym.
W przypadku płyt przepuszczalnych dla wody kurz i pyłki są w dużej mierze samoczynnie wypłukiwane przez deszcz. Regularna konserwacja zmniejsza nakład pracy potrzebny podczas gruntownego czyszczenia.
Do dokładnego czyszczenia na zewnątrz nadaje się myjka ciśnieniowa. Strumień wody usuwa zabrudzenia ze strukturyzowanej powierzchni, w tym uporczywe pozostałości, takie jak odchody psów lub resztki jedzenia.
Jeżeli sama czysta woda nie wystarcza, można zastosować neutralny środek czyszczący odpowiedni do gumy albo łagodny środek czyszczący o odczynie kwaśnym. Specjalny środek do czyszczenia gumy nie jest wymagany. Szczególnie odpowiedni jest biodegradowalny Sonett WC-Reiniger Minze o pH od 5 do 6.
Środek nanosi się równomiernie w postaci nierozcieńczonej lub lekko rozcieńczonej. Po pozostawieniu go na 10 do 15 minut należy rozprowadzić go szczotką, a następnie dokładnie spłukać powierzchnię czystą wodą.
Podczas szczotkowania należy stosować jedynie umiarkowany nacisk. Zbyt silny nacisk może spowodować odspajanie się ziaren granulatu od spoiwa.
Nie należy stosować silnie alkalicznych środków czyszczących, środków ściernych ani preparatów zawierających rozpuszczalniki. Nieodpowiednie środki czyszczące mogą uszkodzić powierzchnię płyt gumowych.