Podłoże do kojca dla psa UZ "Zielony trawiasty"
- /
-
Gotowe do wysyłki
z magazynu w ciągu 1-3 dni - 243,60 zł / 4 Sztuka / m²
- (7,70 kg / Sztuka)
EAN: 4251469366312 | Artykuł nr: 6631
Podłoże do kojca dla psa typu UZ składa się z płyt z granulatu gumowego ze spoiwem poliuretanowym. Płyty mają powierzchnię o dobrej przyczepności i właściwościach antypoślizgowych. Dzięki połączeniu typu puzzle płyty tworzą stabilną nawierzchnię, która nie wymaga klejenia ani obrzeża. Nawierzchnia przepuszcza wodę, izoluje od chłodu podłoża i przez cały rok można ją łatwo utrzymać w czystości.
Jak pies czuje się na takiej podłodze?
Pies spędza w kojcu dużo czasu. Śpi, drzemie, czeka na swoich opiekunów albo szaleje, gdy przychodzą goście. Gdy zrywa się lub zawraca, powierzchnia o dobrej przyczepności ogranicza ślizganie się łap i pazurów. Elastyczna nawierzchnia amortyzuje każdy krok i dzięki temu jest przyjazna dla psich łap. Gdy pies się kładzie, nie leży bezpośrednio na zimnym podłożu, ponieważ płyty izolują od chłodu podłoża. Po deszczu powierzchnia szybko wysycha.
Z czego wykonano podłogę kojca dla psa?
Płyty wykonano z granulatu gumowego z recyklingu opon (ELT) ze spoiwem poliuretanowym. Materiał nie gnije ani nie tworzy drzazg. Płyty zazębiają się dzięki połączeniu typu puzzle, dlatego pies nie może ich podnieść ani wyciągnąć z ułożonej nawierzchni. Nowe płyty mogą początkowo pachnieć gumą. Na otwartym powietrzu zapach ten znika po krótkim czasie.
Jak ułożyć podłogę w kojcu?
Płyty wystarczy ułożyć na podłożu i połączyć jak puzzle. Z reguły nie trzeba ich kleić, przykręcać ani stosować obrzeża. Dobrym podłożem jest beton, kostka brukowa lub asfalt. Powierzchnia pod płytami musi być trwale nośna, stabilna i w miarę równa. Na trawie, ziemi, żwirze lub grysie podbudowę tworzą kratki stabilizujące żwir wypełnione grysem. Aby każdy rząd miał przy brzegu prostą krawędź, jedną płytę w każdym rzędzie dzieli się na pół albo wycina się pas z jej środka. Obie części układa się na początku i na końcu rzędu, prostą krawędzią cięcia na zewnątrz. Najlepiej ciąć płyty pilarką tarczową. Przy przebudowie lub powiększaniu kojca można je zdjąć bez uszkodzenia i ułożyć ponownie.
Co dzieje się z deszczem, moczem i brudem?
Deszcz i mocz przepływają przez płyty. Na nieprzepuszczalnym podłożu woda odpływa zgodnie ze spadkiem kanałami drenażowymi od spodu płyt. Na kratkach stabilizujących żwir płyny naturalnie wsiąkają w podłoże. Dzięki temu nie powstają kałuże, a kojec nie robi się błotnisty nawet po deszczu. Płyty są mrozoodporne i mogą pozostać na miejscu przez zimę. Do czyszczenia wystarczą miotła, wąż ogrodowy lub myjka ciśnieniowa. Mocz trzeba regularnie spłukiwać dużą ilością wody, aby zapach się nie utrzymywał.
Gdzie jeszcze sprawdzi się taka podłoga?
Nawierzchnia nadaje się do kojca w ogrodzie, boksu w hotelu dla psów oraz kojca w schronisku. Można ją stosować na powierzchniach otwartych i zadaszonych. Każdą płytę można zdjąć osobno. Zużytą lub uszkodzoną płytę da się więc wymienić bez ponownego układania całej nawierzchni.
Rabat
Najważniejsze cechy produktu
Charakterystyka
Szczegóły produktu – materiał i struktura
Wartości odniesienia
Płyty gumowe i maty gumowe WARCO nie są szkodliwe dla zdrowia, jeśli są użytkowane zgodnie z przeznaczeniem. Wykonuje się je z granulatu gumowego związanego spoiwem poliuretanowym (PU); spoiwo poliuretanowe nie zawiera rozpuszczalników i podczas produkcji całkowicie się utwardza.
Granulat gumowy pochodzi głównie z recyklingu zużytych opon. W przypadku granulatu gumowego z recyklingu opon (ELT) zawartość WWA, czyli wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych, może różnić się zależnie od pochodzenia i partii. Czarny granulat gumowy ELT zawiera Carbon Black, czyli drobną sadzę techniczną, która nadaje gumie czarną barwę. Podczas użytkowania mat gumowych ich powierzchnia może ulegać ścieraniu. W wersjach dwuwarstwowych warstwę użytkową tworzy nowo wyprodukowany EPDM, barwiony w masie i wolny od substancji szkodliwych; w EPDM nie występują wahania zawartości WWA możliwe w granulacie gumowym ELT.
Wersje z warstwą użytkową z EPDM są szczególnie odpowiednie przy dłuższym lub intensywnym kontakcie ze skórą, a także na powierzchnie podłogowe użytkowane przez niemowlęta. Informacja o budowie dwuwarstwowej znajduje się w opisie danego produktu.
Płyty gumowe WARCO są wykonane z granulatu gumowego związanego spoiwem poliuretanowym. Każde ziarno jest otoczone poliuretanem i osadzone w spoiwie. Spoiwo nie zawiera rozpuszczalników i całkowicie utwardza się podczas produkcji. Po jej zakończeniu pojedyncze ziarna mogą przylegać do płyty lub oddzielić się od niej podczas układania. Takie pozostałości produkcyjne można zamieść lub odkurzyć.
Wulkanizowana guma i utwardzony poliuretan są nierozpuszczalne w wodzie. Woda opadowa przenikająca przez nawierzchnię o otwartych porach nie rozpuszcza jej składników. Odnosi się to również do pojedynczych ziaren pozostałych na powierzchni. Na tej podstawie nie należy oczekiwać zanieczyszczenia gruntu ani wód gruntowych.
Płyty gumowe z granulatu gumowego wiązanego poliuretanem, przeznaczone do zastosowań zewnętrznych, są odporne na mróz i mogą być użytkowane przez całą zimę. Otwarta struktura porów wchłania wodę opadową i odprowadza ją w dół, a woda pozostająca w porach ma podczas zamarzania przestrzeń na rozszerzenie. Granulat gumowy i spoiwo poliuretanowe zachowują elastyczność także przy ujemnych temperaturach.
Podbudowa również musi być odporna na mróz. Na podbudowach związanych woda odpływa pod płytami i między nimi, zgodnie ze spadkiem, do odwodnienia, natomiast na grysie lub tłuczniu przesącza się pionowo przez konstrukcję. Gdy woda gromadzi się pod płytami, podłoże wrażliwe na mróz może się unieść, a po odmarznięciu ponownie osiąść. Same płyty pozostają bez zmian, lecz powierzchnia może stać się bardziej nierówna.
Do zimowego usuwania śniegu wystarcza zgarniacz do śniegu o gładkiej krawędzi, który nie zahacza o krawędzie płyt. Sól stosowana do odladzania, używana w typowej ilości, nie uszkadza granulatu gumowego.
Płyty gumowe i maty gumowe WARCO przeznaczone do stosowania na zewnątrz są odporne na działanie czynników atmosferycznych. Są wykonane z granulatu gumowego związanego spoiwem poliuretanowym, dlatego nie gniją ani nie ulegają rozkładowi. Nawierzchnia z granulatu gumowego jest układana bez kleju i bez przykręcania, więc nie może odspoić się od podłoża, a montaż nie uszkadza podłoża. Płyty z granulatu gumowego mają otwarte pory i są przepuszczalne dla wody: deszcz wnika w ich strukturę i przepływa przez płyty, zamiast pozostawać na powierzchni. Pod płytami woda musi mieć możliwość odpływu zgodnie ze spadkiem albo bezpośredniego wsiąkania w podłoże, dzięki czemu powierzchnia szybko wysycha.
Podczas mrozu granulat gumowy i spoiwo poliuretanowe zachowują elastyczność, a woda znajdująca się w porach ma przestrzeń potrzebną do zwiększenia objętości podczas zamarzania. Z tego względu płyty gumowe są mrozoodporne i nie pękają ani nie łamią się pod wpływem mrozu. Słońce oraz warunki atmosferyczne oddziałują przede wszystkim na odcień. Stabilizacja UV spowalnia wpływ promieniowania UV na płytę gumową, lecz nie oznacza niezmienności odcienia przez cały okres użytkowania. Warstwa użytkowa EPDM, czyli z kauczuku etylenowo-propylenowo-dienowego, jest barwiona w masie, stabilna kolorystycznie i odporna na promieniowanie UV.
W przypadku granulatu gumowego z recyklingu opon (ELT) ze spoiwem PU barwionym pigmentem odcień może zmieniać się z upływem lat. Czysty ELT starzeje się powierzchniowo przy silnym nasłonecznieniu. Przy zmiennej wilgotności i temperaturze płyty gumowe nieznacznie rozszerzają się, a następnie kurczą.
Wodoprzepuszczalność płyt gumowych może wynosić od niemal zera do ponad 1 100 litrów na metr kwadratowy na godzinę. Przepuszczalność wody zależy od frakcji zastosowanego granulatu gumowego oraz od nacisku podczas prasowania. Płyty gumowe są wykonane z granulatu gumowego wiązanego PU i mają strukturę o otwartych porach. Woda nie przenika przez samą gumę, lecz przez wolne przestrzenie między związanymi ziarnami; im ciaśniej sprasowany jest układ ziaren, tym mniej wody przepuszcza płyta.
Przy niewielkim nacisku prasowania ziarna o nieregularnych kształtach układają się luźno, pozostawiając połączone pory i drobne kanały, przez które woda przepływa pionowo w dół. Akredytowany instytut, również po czterech tygodniach oddziaływania warunków atmosferycznych, zmierzył zgodnie z PN-EN 12616 ponad 1 100 litrów na metr kwadratowy na godzinę. Płyty wykonane pod wysokim naciskiem mają niemal bezlukowy układ ziaren i przepuszczają już niewiele wody.
Odpowiednia wartość jest podawana jako parametr porównawczy w opisie produktu. Świeżo ułożona nawierzchnia w pierwszych dniach może przyjmować wodę wolniej, niż wskazuje wynik pomiaru, ponieważ powierzchnie ziaren są początkowo słabo zwilżalne. Po kilku dniach użytkowania nawierzchnia osiąga pełną przepuszczalność wody, a szorowanie z niewielką ilością płynu do mycia naczyń przyspiesza ten proces.
Raport z badań można przedłożyć organom administracji budowlanej jako potwierdzenie wodoprzepuszczalności. Klasyfikacja nawierzchni zależy jednak od całego układu warstw: opad może przesiąkać przez nawierzchnię do gruntu tylko wtedy, gdy wodę przyjmuje również podbudowa pod płytami gumowymi.
Przed układaniem płyt gumowych na zewnątrz podłoże musi być nośne oraz wykonane w sposób zapewniający odwodnienie. Płyty gumowe są przepuszczalne dla wody, dlatego woda deszczowa przenikająca przez płyty musi wsiąkać w podłoże albo być odprowadzana dzięki spadkowi.
W Europie Środkowej odpowiednia temperatura układania wynosi od 5 do 17 °C. Należy unikać bezpośredniego nasłonecznienia, ponieważ może ono powodować nierównomierne nagrzewanie się płyt. Przez cały czas układania wszystkie płyty powinny mieć równomierną temperaturę.
Deszcz podczas układania nie szkodzi płytom, jednak przemoczone płyty muszą całkowicie wyschnąć przed montażem. Należy stosować ogólne wskazówki dotyczące układania, wymagania dla danego produktu oraz wytyczne właściwego systemu układania.
Na nowych płytach gumowych mogą pozostawać pozostałości środków antyadhezyjnych z produkcji. Są one nieszkodliwe i z czasem zostają spłukane przez deszcz; w razie potrzeby można je usunąć wodą i szczotką albo myjką ciśnieniową. Typowy zapach gumy nowych płyt jest nieszkodliwy i na zewnątrz wyraźnie słabnie po krótkim czasie.
Płyty gumowe można układać na grysie lub żwirze, ale nawierzchnia pozostanie równa tylko wtedy, gdy luźną podsypkę ustabilizuje się wcześniej kratką komórkową z tworzywa sztucznego. W ofertach handlowych można ją znaleźć pod nazwami „kratka stabilizująca żwir”, „kratka trawnikowa” lub „kratka żwirowa”. Grys wypełniający komórki kratki nie może się przemieszczać.
W typowej podsypce z grysu ziarna mają zbliżoną wielkość. Nie ma w niej drobnej frakcji, która wypełniłaby przestrzenie między ziarnami. Dlatego grysu nie da się skutecznie zagęścić i pozostaje on ruchomy. Przy każdym kroku na grysie lub żwirze słychać chrzęst i czuć, jak luźny materiał przemieszcza się pod stopą. Pod sztywną płytą betonową przemieszczanie się grysu praktycznie nie ma znaczenia. Pod płytą gumową o grubości od 2 do 5 cm prowadzi natomiast do powstawania zagłębień widocznych na jej powierzchni.
Aby uzyskać równą powierzchnię, należy zachować odpowiednią kolejność prac. Najpierw usuwa się warstwę humusu i wyrównuje podłoże, uzyskując równe planum. Na przygotowanym podłożu układa się cienką podsypkę z grysu i bardzo starannie ją wyrównuje. Następnie układa się kratkę stabilizującą żwir i wypełnia jej komórki grysiem równo z górną krawędzią. Grys łamany sprawdza się tu lepiej niż żwir o zaokrąglonych ziarnach, ponieważ ostre ziarna lepiej się zazębiają. Na tej warstwie układa się płyty gumowe. Jeżeli podłoże ma niewielką nośność albo cała konstrukcja ma być odporna na mróz, pod podsypką z grysu wykonuje się dodatkowo podbudowę zasadniczą z kruszywa i ją zagęszcza.
WARCO dopuszcza układanie bezpośrednio na podsypce z grysu, bez kratki stabilizującej żwir, wyłącznie wybranych serii płyt o płaskim spodzie. W tym przypadku zawsze wymagana jest zagęszczona podbudowa zasadnicza z kruszywa.
Na tej podbudowie układa się warstwę mieszanki piasku łamanego i grysu frakcji 0/5 o grubości od 2 do 3 cm, wyrównuje ją i zagęszcza zagęszczarką płytową. W odróżnieniu od samego grysu mieszanka zawiera drobny piasek, dzięki czemu tworzy zwartą warstwę. Warstwy cieńszej niż 2 cm nie da się równo ułożyć ani zagęścić, a przy grubości powyżej 3 cm pod płytami tarasowymi pozostaje zbyt dużo luźnego grysu. Po zagęszczeniu powierzchnia powinna być na tyle równa, aby prześwit pod przyłożoną do niej trzymetrową łatą nigdzie nie przekraczał 0,5 cm.
Płyty gumowe układa się bezpośrednio na betonie, jastrychu, asfalcie lub płytkach. Układa się je luźno, bez wykonywania dodatkowej podbudowy.
Przed układaniem podłoże musi być nośne, czyste i dostatecznie równe. Usuwa się z niego luźne części, olej oraz inne zanieczyszczenia.
Większe nierówności, wgłębienia i różnice wysokości należy wyrównać, aby płyty leżały stabilnie i nie tworzyły uciążliwych krawędzi.
Punkt rozpoczęcia oraz kierunek układania dobiera się do kształtu powierzchni i planowanego układu. W wielu przypadkach warto zacząć od środka, co ułatwia równomierne ustawienie wzoru oraz wykonanie zbliżonych docięć po przeciwległych stronach. Na innych powierzchniach punktem wyjścia może być prosta krawędź.
Płyty rozkłada się zgodnie z wybraną metodą układania i stabilnie łączy. Zależnie od produktu stosuje się połączenie typu puzzle, połączenie na jaskółczy ogon albo oddzielne łączniki.
Elementy brzegowe należy wymierzyć, odpowiednio przyciąć, a następnie osadzić na miejscu.
Klejenie zazwyczaj nie jest potrzebne. Może być jednak wymagane w przypadku niewielkich docinek, na stopniach schodów oraz na bardzo małych powierzchniach.
Połączenie typu puzzle polega na zazębianiu się krawędzi sąsiednich płyt gumowych. Na każdej krawędzi płyty występują naprzemiennie wystające zęby i odpowiadające im wgłębienia, w które wchodzą zęby kolejnej płyty. Zarys krawędzi przypomina układankę typu puzzle. W zależności od serii zęby mają kształt jaskółczego ogona albo są zaokrąglone; w obu wariantach ich główka jest szersza od szyjki, a zęby obejmują całą grubość płyty.
Podczas układania kolejną płytę dociska się od góry, zazębiając ją z już ułożonymi płytami sąsiednimi. Szersza główka zęba zapobiega rozsuwaniu się płyt w płaszczyźnie nawierzchni. Rozłączenie połączenia typu puzzle jest możliwe wyłącznie przez pionowe uniesienie płyty, a zazębienie trwale utrzymuje ułożone płyty na całej ich grubości.
Jeżeli wszystkie cztery krawędzie płyt mają takie samo zazębienie, płyty gumowe można układać, łącząc je dowolnym bokiem. W przeciwnym razie kierunek układania jest określony. Zazwyczaj nie jest wymagane ani klejenie, ani obramowanie powierzchni.
Jeśli płyty gumowe ułożono z użyciem łączników z tworzywa sztucznego, a spoiny między nimi sięgają podbudowy, mogą w nich rosnąć trawa i chwasty. Spoiny można jednak uszczelnić już podczas układania płyt, sklejając ich krawędzie.
Inaczej jest w przypadku płyt z połączeniem typu puzzle, także w wersji ukrytej: jeśli płyty są prawidłowo użytkowane i konserwowane, chwasty zwykle nie wyrastają między nimi. Spoiny są zbyt wąskie, by rośliny mogły się w nich zakorzenić, albo nie dochodzą do podbudowy.
Aby zapobiec wyrastaniu roślin, należy na bieżąco utrzymywać płyty i spoiny w czystości.
Na produktach z granulatu gumowego glony i mchy zazwyczaj się nie osiedlają. Guma nie dostarcza składników mineralnych ani nie stanowi podłoża umożliwiającego ukorzenienie.
Jeżeli jednak na powierzchni zgromadzi się piasek, ziemia do kwiatów lub inne pozostałości organiczne, może na nich powstać nalot roślinny. Aby mu zapobiec, produkty z granulatu gumowego należy regularnie czyścić, tak jak inne nawierzchnie.
Płyty gumowe na zewnątrz należy regularnie oczyszczać z liści, ziemi i piasku. Luźne zabrudzenia można zamieść gumową miotłą lub spłukać wężem ogrodowym.
W przypadku płyt przepuszczalnych dla wody kurz i pyłki są w dużej mierze samoczynnie wypłukiwane przez deszcz. Regularna konserwacja zmniejsza nakład pracy potrzebny podczas gruntownego czyszczenia.
Do dokładnego czyszczenia na zewnątrz nadaje się myjka ciśnieniowa. Strumień wody usuwa zabrudzenia ze strukturyzowanej powierzchni, w tym uporczywe pozostałości, takie jak odchody psów lub resztki jedzenia.
Jeżeli sama czysta woda nie wystarcza, można zastosować neutralny środek czyszczący odpowiedni do gumy albo łagodny środek czyszczący o odczynie kwaśnym. Specjalny środek do czyszczenia gumy nie jest wymagany. Szczególnie odpowiedni jest biodegradowalny Sonett WC-Reiniger Minze o pH od 5 do 6.
Środek nanosi się równomiernie w postaci nierozcieńczonej lub lekko rozcieńczonej. Po pozostawieniu go na 10 do 15 minut należy rozprowadzić go szczotką, a następnie dokładnie spłukać powierzchnię czystą wodą.
Podczas szczotkowania należy stosować jedynie umiarkowany nacisk. Zbyt silny nacisk może spowodować odspajanie się ziaren granulatu od spoiwa.
Nie należy stosować silnie alkalicznych środków czyszczących, środków ściernych ani preparatów zawierających rozpuszczalniki. Nieodpowiednie środki czyszczące mogą uszkodzić powierzchnię płyt gumowych.
