Płyty tarasowe z granulatu gumowego z upływem czasu?
Płyty tarasowe z granulatu gumowego z upływem czasu zmieniają barwę i wygląd powierzchni. Zakres tych zmian zależy od rodzaju granulatu gumowego, nasłonecznienia miejsca ułożenia oraz intensywności użytkowania; elastyczność zmienia się wolniej niż wygląd. W pierwszych tygodniach płyta tarasowa przechodzi okres docierania.
W okresie docierania w płytach z barwionego granulatu gumowego z recyklingu opon (ELT) pigmentowane spoiwo poliuretanowe może początkowo nieznacznie ciemnieć pod wpływem słońca. Poszczególne płyty otrzymują różną ilość światła, dlatego nawierzchnia może przejściowo wyglądać nierównomiernie. Świeżo przecięta warstwa użytkowa EPDM w pierwszych dniach nasłonecznienia może przyjąć nieco cieplejszy odcień. Płyta tarasowa wystawiona na słońce może też tymczasowo stać się ciemniejsza z powodu spoiwa poliuretanowego, a nie granulatu EPDM; zmiana jest odwracalna, ponieważ odcień później jaśnieje, a wygląd zazwyczaj się wyrównuje. Stabilizacja UV płyt opóźnia skutki działania promieniowania UV, lecz nie zapobiega zmianom odcienia i nie oznacza zachowania niezmienionej barwy.
W dłuższym okresie barwa zmienia się z różnych przyczyn, zależnie od rodzaju granulatu gumowego. Nowy, naturalnie czarny granulat gumowy ELT ma głęboką czarną barwę, lecz pod wpływem UV stopniowo przechodzi w odcień antracytowy, podobnie jak opony samochodowe. W barwionym ELT pigmentowane spoiwo poliuretanowe tworzy powłokę wokół czarnych ziaren, więc kolor znajduje się w powłoce, a nie w samym ziarnie. Na powierzchniach użytkowanych powłoka może się ścierać, odsłaniając czarny granulat gumowy. Warstwa użytkowa EPDM jest barwiona w masie, stabilna kolorystycznie i odporna na UV.
Na wygląd nawierzchni wpływają również osady. Pył, pyłki i drobny piasek gromadzą się w strukturze powierzchni, przez co może ona wyglądać mniej wyraziście; pozostałości można usunąć, a właściwości antypoślizgowe pozostają zachowane. Od tego należy odróżnić długotrwałe zachowanie czystego ELT przy ciągłym, intensywnym nasłonecznieniu: materiał powoli traci elastyczność i staje się bardziej kruchy w warstwie przypowierzchniowej, przy czym proces ten przebiega wolniej niż widoczne zmiany barwy.